Μια «Γυναίκα που έφυγε», μια «Ακρόαση» που παραμένει, και μία ταινία της οποίας τον τίτλο τον κόβει η λογοκρισία, μέχρι να απομακρύνετε τα παιδιά από την οθόνη στην οποία μας διαβάζετε! Η πρώτη από τη Νότια Κορεα, η δεύτερη γαλλογερμανική και η τρίτη παραγωγής Ρουμανίας / Λουξεμβούργου / Τσεχίας / Κροατίας, συνθέτουν μία πολυπολιτισμική κινηματογραφική εβδομάδα, που ξεκινά στις 7 Οκτωβρίου.

The Woman Who Ran

Η κινηματογραφική μας εβδομάδα ξεκινάει με τη «Γυναίκα που έφυγε», του Χονγκ Σαγκσού, ταινία που κέρδισε βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Σεούλ: Ο σύζυγός της φεύγει και εκείνη σε 24 ώρες θα συναντήσει 3 ανθρώπους με διαφορετική ιδεολογία. Μπορεί λοιπόν αυτή η γυναίκα να έφυγε αλλά άφησε το αποτύπωμα της στη μεγάλη οθόνη.

Για κάποιους έκανε πρεμιέρα την προηγούμενη εβδομάδα… για άλλους αυτή. «Η Ακρόαση» παρουσιάστηκε εκτενώς την προηγούμενη εβδομάδα από εμάς. Σας θυμίζουμε ότι για την ερμηνεία μιας μουσικού που κινδυνεύει να χάσει τα όρια στο πλαίσιο προετοιμασίας μιας οντισιόν, η Νίνα Χος κέρδισε βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Bad Luck Banging or Lonney Porn

Τα μικρά παιδιά ΤΩΡΑ μπαίνουν στο μέσα δωμάτιο, και διαβάζουμε μόνο εμείς οι μεγαλύτεροι. Δικαιολογημένα και χωρίς συνέπειες να μπορώ να αναφερθώ στον επόμενο τίτλο: «Ατυχές πήδημα ή παλαβό πορνό».

Χωρίς λογοκρισία τώρα: βίντεο εκπαιδευτικού με πολύ προσωπικές στιγμές διαρρέει στο διαδίκτυο. Η κοινωνική, πολιτική, εκκλησιαστική εξουσία αντιτίθεται. Ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων επίσης.

Όπως είπε ο σκηνοθέτης: «Η ιδέα για την ταινία προέκυψε αρχικά μέσα από συζητήσεις με φίλους. Συζητούσαμε πραγματικές ιστορίες από τη Ρουμανία και άλλες χώρες για δασκάλους που απολύθηκαν από τα σχολεία που δούλευαν για πράγματα που έκαναν στην προσωπική τους ζωή: σεξ τσατ με κάμερα, ή ερασιτεχνικά πορνό που ανέβαζαν στο ίντερνετ. Οι συζητήσεις ήταν τόσο έντονες που σκέφτηκα ότι παρόλο που το θέμα μοιάζει ασήμαντο και ρηχό, πρέπει να κρύβονται πιο πολλά από πίσω για να προκαλεί τόσο ισχυρές αντιδράσεις. Έτσι αποφάσισα να κάνω αυτήν την ταινία – οπότε έχω εγώ την τελευταία λέξη πάνω στο θέμα, αφού αυτοί δεν θα μπορούσαν να σκεφτούν κάτι τέτοιο».

Η πιο εύστοχη κριτική στα όρια τιμωρίας και αδικήματος, πολιτικής ορθότητας και λογικής, ακαδημαϊκής και μοντέρνας γραφής, ειρωνείας και σεβασμού. Μια ταινία κόντρα στα μπιπ και τα μπιπ και τα μπιπ αλλά πάνω από όλα στα μπίπ των μπιπ που μπιπ να τους μπιπ. Άντε μην πω και κάνα μπιπ ακόμα και με περάσετε από μπιπ. Ελπίζω όσα είπαμε να είναι κατανοητά διότι οι κριτικοί κινηματογράφου είμαστε ενάντια της παγιωμένης λογοκρισίας.

πηγή:http://ertnews.gr

Related Posts