May 23, 2024

|    To Ηλεκτρονικό περιοδικό της Στερεάς.

Τα έκανε «όλα σωστά» και δολοφονήθηκε έξω από ΑΤ: Η γυναικοκτονία που κατέρριψε όλους τους μύθους

Η ευκολία με την οποία ορισμένοι επιμένουν να ενοχοποιούν τα θύματα – «κλείνοντας τα μάτια» στη συστημική αδιαφορία για την έμφυλη βία – είναι ακόμη ένας λόγος να προχωρήσουμε άμεσα στη νομική κατοχύρωση του όρου γυναικοκτονία.

Η γυναικοκτονία έξω από το ΑΤ των Αγίων Αναργύρων είναι η πέμπτη στην Ελλάδα μόνο για το 2024.

Παρότι – θα μπορούσε να πει κανείς – πως «τα έκανε όλα σωστά», η Κυριακή Γρίβα δολοφονήθηκε μπροστά από το αστυνομικό τμήμα αφού οι αρχές απέτυχαν – αρνήθηκαν – να κινήσουν τη διαδικασία του αυτοφώρου, πολύ δε μάλλον να αναγνωρίσουν τον αυξημένο κίνδυνο για τη σωματική της ακεραιότητα.

Είχαν προηγηθεί μέσα σε λίγους μήνες ακόμη τέσσερις γυναικοκτονίες.

Στις 22 Φεβρουαρίου 87χρονη βρέθηκε νεκρή στην κουζίνα του σπιτιού της με τραύματα στην κοιλιακή χώρα. Δίπλα της σε ημιλιπόθυμη κατάσταση ήταν ο σύζυγός της.

Στις 16 Φεβρουαρίου 39χρονος πυροβόλησε στο κεφάλι και σκότωσε την 29χρονη Νίνα (Τζιανίνα) στο Ηράκλειο Κρήτης.

Στις 8 Ιανουαρίου 53χρονος στο Ζεφύρι περιέλουσε με πετρέλαιο την 45χρονη σύζυγό του – μπροστά στα ανήλικα παιδιά τους  – και της έβαλε φωτιά. Η γυναίκα κατέληξε μια εβδομάδα μετά στο νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς».

Την 1η Ιανουαρίου δολοφονήθηκε η 41χρονη Γεωργία Μουράτη. Η σορός της εγκύου βρέθηκε αρκετές ημέρες αργότερα μέσα σε βαλίτσα – μπαούλο στο Μονοπήγαδο, ενώ ο σύντροφός της έβγαινε σε κανάλια και φώναζε για την «εξαφάνισή της».

Γυρνώντας τον χρόνο πίσω, η λίστα των κακοποιημένων γυναικών που δολοφονήθηκαν από νυν και πρώην συντρόφους είναι μακρά. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες τελέστηκαν τα εγκλήματα, τα κίνητρα των δραστών, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο οι Αρχές συστηματικά υποτιμούν τις καταγγελίες των θυμάτων αποδεικνύουν την ανάγκη για νομική κατοχύρωση του όρου γυναικοκτονία, καθώς και για εφαρμογή ορθών πρακτικών στην αντιμετώπιση περιστατικών έμφυλης βίας.

Αρνούμενοι την λέξη αρνούμαστε την ουσία

Ο όρος γυναικοκτονία χρησιμοποιείται για πρώτη φορά σε ακαδημαϊκούς κύκλους το 1992, προκειμένου να δημιουργήσει μια νέα κατηγορία υπό την οποία θα υπαχθούν όλες οι «δολοφονίες γυναικών λόγω φύλου, για τον λόγο ότι είναι γυναίκες», δηλαδή επειδή παραβίασαν κοινωνικά επιβεβλημένους κανόνες και προσδοκίες που αναλογούν στο φύλο τους.

Συνιστά ακραία μορφή έμφυλης και σεξιστικής βίας, καθώς διαπράττεται με κίνητρο την άσκηση κοινωνικού ελέγχου στα σώματα, αλλά και τις επιλογές των γυναικών.

Στην ουσία οι γυναικοκτονίες είναι εγκλήματα που στηρίζονται στις βαθιά εμπεδωμένες κοινωνικές αντιλήψεις, σύμφωνα με τις οποίες οι γυναίκες πρέπει να είναι υποτελείς στην ανδρική εξουσία, ενώ δυνητικά μπορούν να «τιμωρηθούν» και να «σωφρονιστούν» μέσω της βίας.

«Με απατούσε, ήθελε να αφήσει εμένα και τα παιδιά μας, κοιτούσε άλλους, μου μίλησε άσχημα, σκεφτόταν να φύγει, την αγαπούσα κι εκείνη έπαιζε μαζί μου».

Δράστης – στην πλειοψηφία των περιπτώσεων – είναι ο (πρώην ή νυν) σύζυγος ή σύντροφος, ο οποίος συνήθως έχει μακροχρόνια κακοποιητική συμπεριφορά απέναντι στη σύντροφό του.

Αρνούμενοι τη λέξη, ακυρώνουμε την ίδια την ουσία της ακραίας αυτής μορφής βίας. Επιλέγοντας να αποσιωπήσουμε το φύλο του θύματος και τα κίνητρα του δράστη, επιλέγουμε να εξαφανίσουμε μια πραγματικότητα.

Ο «μύθος» και οι τεράστιες ευθύνες της ΕΛΑΣ

Το γεγονός πως ένα θύμα έμφυλης βίας μπορεί να δολοφονηθεί έξω από αστυνομικό τμήμα, μπροστά σε έναν φρουρό, αφού έχει ζητήσει βοήθεια κι ενώ μιλά στο «100» διαλύει κάθε αφήγημα περί ασφάλειας.

Σύμφωνα με το Κέντρο Διότιμα, οι Αρχές θα έπρεπε να κινηθούν άμεσα για τη σύλληψη του δράστη που βρισκόταν κάτω από το σπίτι του θύματος, αφού τελούνταν εκείνη την ώρα το αδίκημα.

Πιο συγκεκριμένα – με δεδομένο πως η ενδοοικογενειακή βία είναι αυτεπάγγελτο αδίκημα – θα μπορούσε να κινηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου, ενώ δεν χρειάζεται έγκληση παρά μόνο αναφορά του περιστατικού στην αστυνομία.

Μιλώντας στο Attica, η δικηγόρος Μαρίνα Φαρμακίδη απάντησε σε όσους ισχυρίζονται πως η αστυνομία δεν έδρασε γιατί η γυναίκα δεν ήθελε να καταγγείλει το δράστη:

«Μια γυναίκα που έχει βιώσει ή βιώνει ενδοοικογενειακή βία και προσέρχεται σε αστυνομικό τμήμα δεν είναι απαραίτητο να υποβάλει μήνυση (…) και μόνο με την αναφορά του περιστατικού στην αστυνομία, περιέρχεται στις Αρχές η πληροφορία ότι τελείται ή έχει τελεστεί αυτεπαγγέλτως διωκόμενο αδίκημα και η αστυνομία πρέπει άμεσα να επαλειφθεί για να την προστατεύσει».

ΠΗΓΗ – DNEWS.GR

Facebook
Twitter
Pinterest